देशमा जब संकट र निराशा छाउँछ, कलाकारले के गर्न सक्छन्? जुबिन गर्गको कथा भन्छ—सक्छ। पूर्वोत्तर भारत असममा जन्मेका जुबिन गर्गले हिंसाको आगोमा जलिरहेको समाजमा शान्ति, प्रेरणा र आशाको सन्देश फैलाए। उनका गीतहरूले जनताको घर-घरमा र मन-मनमा असर पुर्याए। उनको अप्रत्याशित निधनले पुरै असमलाई शोकमा डुबायो; तीन दिनसम्म कार्यालयहरू बन्द भए र लाखौं मानिसहरूले उनको अन्तिम दर्शनका लागि सडकमा उत्रिए। १९९० को दशकमा उनले आफ्नो पहिलो एल्बम ‘अनामिका’ रिलिज गरे, जुन असममा हिंसाको समयमा आशाको प्रतीक बन्यो। बलिउडमा प्रवेश गरेपछि उनले ‘या अली’ जस्ता हिट गीतहरू दिए, तर मुम्बईमा करियर शिखरमा हुँदा पनि उनले असम फर्केर आफ्नो सांस्कृतिक जिम्मेवारी निभाए। जुबिनले विपन्न बालबालिका पालनपोषण गरे, प्राकृतिक विपद्का बेला राहत पुर्याए र महामारीको समयमा आफ्नै घरलाई कोभिड केयर सेन्टरमा परिणत गरे। उनी सडक मजदुर, तरकारी विक्रेता र स्थानीय समुदायसँग सधैं जोड बनाए। जुबिनले भ्रष्टाचार, सामाजिक भेदभाव र धार्मिक अन्यायविरुद्ध खुला रूपमा आवाज उठाए र असमेली संस्कृति बचाउन हिंसात्मक समूहको धम्कीको सामना गरे। उनले ४० भन्दा बढी भाषामा ३८ हजारभन्दा बढी गीत रेकर्ड गरे, जसले असमका नागरिकहरूमा सांस्कृतिक र राजनीतिक आत्मविश्वास जगाउन मद्दत गर्यो। जुबिन केवल गायक थिएनन्; उनी असमका लागि एक प्रेरणास्रोत, विद्रोही र सच्चा कलाकार थिए। उनका योगदान, सामाजिक प्रतिबद्धता र जनताको माया उनलाई आज पनि अमर बनाउँछ।








प्रतिक्रिया